Keynotesprekers
Arjan Videler
Wie is oud? En wat dan nog!
De VGCt is ‘sweet sixty’. Is dat oud? Moeten we de VGCt vanaf nu minder serieus nemen? Helaas valt dat lot vele ouderen met psychische klachten wel ten deel. Hen wordt stelselmatig psychotherapie onthouden. Is daar een wetenschappelijke grond voor? Is therapie minder effectief of nuttig bij ouderen? Of lijden we misschien zelf aan gerontofobie? Het aantal ouderen neemt zowel relatief als absoluut sterk toe in onze samenleving. En mondjesmaat krijgt psychotherapie bij ouderen meer aandacht, in wetenschappelijk onderzoek en in de klinische praktijk. Het onderzoek toont bemoedigende resultaten. Het is daarom de hoogste tijd om te stoppen met discrimineren, zowel van ouderen als onszelf!
Caroline Braet
40 jaar groeipijnen in het begrijpen van kinderen en adolescenten met mentale klachten. Reflecties op verleden, heden en toekomst
Het domein van de ontwikkelingspsychopathologie is een relatief jong vakgebied binnen de psychologie. Naar aanleiding van een uitnodiging maakte ik een persoonlijke reflectie over het verleden, het heden en de toekomst van dit domein, vertrekkend vanuit mijn unieke positie aan de Universiteit Gent en altijd gedreven door het klinische perspectief. Om dit te doen, heb ik mijn reflecties verdeeld in vier tijdzones, die elk ongeveer 10 jaar beslaan. Het prille begin van het onderzoek naar psychopathologie bij kinderen was gebaseerd op het maken van systematische analyses van het observeerbare gedrag waarbij de behandeling volledig toegespitst was op de rol van de ouders die gewenst en ongewenst gedrag leerden aanpakken. Sindsdien is er heel veel veranderd in onze kijk hierop. We leerden rekening houden met temperamentverschillen maar ook met ‘littekens’ die kunnen verklaren waarom sommige kinderen meer problemen hebben dan andere. Dankzij betere meetinstrumenten groeide onze kennis, met vallen en opstaan. Maar, het moet gezegd worden dat er voor de toekomst nog steeds vele uitdagingen zijn. Ik vermeld hierbij graag de nieuwe hoopgevende trends.
Marcel van den Hout
Een academische loopbaan aan de rand van de CGT: ervaringen en gedachten
Marcel van den Hout deed ruim 40 jaar onderwijs, onderzoek en patiëntenzorg. Daarin speelde CGT vaak een rol. De keynote wordt een collage van herinneringen, overwegingen en verwachtingen. Daarbij wordt aangesloten bij het thema van het congres. Aan de orde komen onder meer;- De beperkte vooruitgang in effectiviteit van CGT en een vergelijkbare stagnatie van de biologische psychiatrie.
- De omstandigheid dat met de omarming van de ‘cognitieve therapie’ de CGT zich van de natuurwetenschappen gestaag richting geesteswetenschappen begeeft.
- Waarom wijsneuzigheden als “wat je geleerd hebt kun je ook weer afleren” beter achterwege kunnen blijven.
- De aanhoudende flexibiliteit van de VGCt en de leden ervan. En waarom dit vrolijk en optimistisch stemt.
