Van vooroordelen naar discriminatie

Om in het dagelijks leven te kunnen functioneren, zijn vooroordelen onvermijdelijk. Als we situaties beoordelen en keuzes maken, bijvoorbeeld in de klinische praktijk, moeten we informatie selecteren, interpreteren en aanvullen. Hiervoor gebruiken we vuistregels, opgedane kennis en eerdere ervaringen. Soms pakt dit helaas niet goed uit, en discrimineren we mensen onbedoeld en onbewust. We beoordelen de ander op basis van sociale kenmerken als gender, etniciteit, seksuele oriëntatie, leeftijd of lichaamsgewicht, terwijl dat niet gerechtvaardigd is, en merken dat niet op. Met andere woorden: de kans bestaat dat ondanks goede intenties niet iedereen dezelfde kwaliteit mentale zorg ontvangt. Maar hoe is dat mogelijk? De neiging is vaak om in onze onbewuste geest op onderzoek te gaan, maar vinden we daar het antwoord wel? Ik beargumenteer dat we meer over onszelf kunnen leren als we onze relatie met de ander onderzoeken, en nadenken over wat het betekent om mensen rechtvaardig en eerlijk te behandelen. Ten slotte zal ik stilstaan bij het verminderen van onbedoelde en onbewuste discriminatie in de klinische praktijk.